บทที่ 1386

บรรยากาศในรถม้ายิ่งเย็นเยียบและแข็งทื่อขึ้นกว่าเดิม ทั้งสองคนไม่มีใครพูดอะไร เงียบจนน่ากลัว

อีกด้านหนึ่ง

บนทางเดินในวังแห่งหนึ่งของตำหนักบูรพา

ฮูหยินรองเมิ่งเดินไปข้างหน้าอย่างเลื่อนลอย เส้นผมยุ่งเหยิง สีหน้าอิดโรยสิ้นหวัง ราวกับวิญญาณเร่ร่อนที่ไม่รู้สึกตัว

บางครั้งมีข้ารับใช้ในวังเดินผ่านมาเห็น...